- روباه رو بروی  خرگوش  در آن سمت میز می ایستد و با مکر و حیله می گوید:

- سلام به دوست خوبم.. ما را مشرف نمودی بفرما به عنوان مهمان ویژه روی میز من.

- خرگوش با تمسخر جواب می دهد: ساکت شو مکار و از جلوی چشمم گم شو، نمی خواهم دستانم را به خون کثیفت آلوده کنم.

- خدای من ببینید جانوران درنده، ظاهرا خدا دعای مرا قبول کرده و تو را با پاهای خودت فرستاده تا تو را بخورم، چگونه جرات می کنی با من اینگونه صحبت کنی؟ فکر کنم اشتباهی از این در وارد شدی تا من از تو نائل گردم؟؟؟؟ سوگند به چنگالهای خدایان شکار تو را برای مزه شراب امشب آماده می کنم، دستش را دراز کرده تا خرگوش را بگیرد، ولی خرگوش ناگهان می جهد و با یک لهجه مبارزه طلبانه به او می گوید:

- دوست من این جا مکان محترمی است و جای مشاجره و دعوا نیست، اگر دعوا می کنی به فضای باز حیاط برویم.

- روباه قهقه ای سر می دهد و با تمسخر می گوید: بفرما آغا ، هنگامیکه رسید جلوی در نگاهی به عقب انداخت و اشاره ای مسخره آمیز به حاضرین انداخت و همه با هم با صدای بلند خنده سر دادند، و آن دو به حیاط رفتند و هنوز چند لحظه نگذشته بود که در باز شد سکوتی عجیب حاضران در میخانه در خود فرو برد، خنده ها بر لبان خشک گردید و همه حیرت زده شده و انگار یک نمایش تماشا می کنند.

- این یک کمدی نادری است، خدای من چی شده خرگوش با پیروزی وارد شد و دارد دست و صورت خود را پاک می کند و به میزش نزدیک می شود تا بنشیند، اما قبل از آنکه بنشیند گرگ بر افروخته شده و آتش از چشمانش می بارد و روی به خرگوش نموده و می گوید:

- اگر توانستی با هر حیله ای دوستم "روباه" را شکست دهی، ولی من تو را رها نمی کنم، و از تو انتقام دوستم را می گیرم، حالا می خواهی کجا فرار کنی؟

- خرگوش با اعتماد به نفس کامل می گوید: آهای گرگ خرفت نکنه بخواهی دستت را روی من بلند کنی، چون آنها را می شکنم، اما به احترام مکان اگر می خواهی انتقام دوستت را از من بگیری، حیات باز است، بفرما، دوتائی به فضای باز حیات رفتند و بعد از چند لحظه و حیرت و دهشت حاضران صد چندان شد، هنگامیکه دیدند خرگوش دوباره پیروزمندانه وارد کافه شد و دارد سبیلهایش را پاک می کندو به سمت میزش با گامهای استوار در حرکت است.. همه در دل خویش داشتند می گفتند:

- خرگوش این همه قدرت خارق العاده را از کجا آورده است؟؟؟؟؟؟؟

- این همه جرات و قدرت را از کجا آورده که اینگونه وارد "کافه میخانه" مخصوص درندگان بزرگ شده و روباه و گرگ را شکست دهد، در این فکر بودند که ناگهان در باز شد و شیر غره کنان در حالیکه خون شکار از میان چنگالهایش می ریخت وارد شد، همه به احترام و به خاطر ترس از او برخاستند، شیر با غرور و تکبر به سمت میز خرگوش رفت و روبروی او بر یک صندلی نشست، سپس روی به حاضرین کرد و با تهدید گفت:

- آنهائی که حاضرند به آنهائی که غائبند بگویند: وای بر کسی که جرات کند لبانش را در مقابل پسر خواهرم "خرگوش" تر کند و او را ناراحت نماید، به جد بزرگوارم قسم روزگارش را سیاه کرده و استخوانهایش را خورد می کنم، عاقبت گرگ و روباه برای شما عبرت باشد، خرگوش سینه اش را می دهد جلو و به صندلی تکیه زده و یک بادی به غب غب می اندازد، میمون گارسون هم دارد میز را تمیز کرده و گوش به فرمان برای پذیرائی و انجام دستورات آنها، و کافه چی داد می زند که بهترین و فاخرترین نوشیدنیها را برای آنها حاضر کنند، هنگامیکه میمون شراب را در جام پادشاه(شیر) و پسر خواهرش خرگوش می ریزد پادشاه جام را بلند کرده و می گوید: به سلامتی پسر خواهرم سپس جامش را به جام پسر خواهرش زده و یک باره همه را سر می کشد و سر مست می شود، اما خرگوش وقتی که جام را به لبانش نزدیک می کند، یک دفعه به یاد جد و سپس پدرش  و همان نمایش و اتفاق که برای آنها روی داده ، می افتد که چگونه بوسیله پادشاه(شیر) خورده شده و  هنگام نوشیدن شراب مزه او گشته اند هنگامیکه شیر سر مست گشته و شراب کار خودش را کرده است، از خودش می پرسد: ایا سرنوشت او همان خواهد بود؟ یا این دفعه فرق می کند؟ (یا مستی سخنان زمان باهوشی را نمی شناسد و به یاد نمی اورد؟) یا این که این دفعه او واقعا پسر خواهر شیر خواهد بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يحكى أنه كان في وسط الغابة(بار)كبيريديره قرد وكان يرتاده فقط الحيوانات المفترسة وبما أن الثعلب دليل طرائدهم وخليل الذئب ومهرجه فقد سمح له بدخوله وتناول المشروبات برفقتهم

في ليلة صيفية مقمرة وما زال الليل في هزيعه الأول, ولم يكن المشروب قد بدأ بفعله في الرؤوس, انفتح باب (البار)وأحدث فتحه صريراً واضحاً ,مما جعل الجالسين أن يلتفتوا دون استثناء صوب القادم الجديد الكل فاتح اشداقه على وسعهاوبدؤوا يفركون عيونهم الجاحظة المتعجبة والكل يردد في سره , هل أنا في الحلم؟ أم أن السكر قد نال مني ولكن الثعلب بصراخه المزعج أيقظهم من حيرتهم وردهم الى رشدهم نعم انه الأرنب أنه هو بشحمه ولحمه وها هو يجلس على الكرسي مستنداً بكوعه على الطاولة نافخاً أوداجه ولا ينفك من مسد شاربه